سوسول فا

بایگانی‌ها گردشگری - صفحه 3 از 5 - سوسول فا - پرتال تفريحي,سرگرمي,دانلود فیلم,آهنگ

جمعه , ۳۱ شهریور , ۱۳۹۶
پخش اختصاصی
اس ام اس جدید
آرشیو
آشپزی
آرشیو
سال ۲۰۱۶ در قدمهای اولش فهرستی از هتل های تازه دارد که قرار است تا قدمهای پایانی سال افتتاح شوند.
وب سایت توریسم آنلاین: صنعت “توریسم”  یکی از صنعت های پر جنب و جوش دنیا است که با راکد شدن بیگانه است و در هر فصلی مشتریان خاص خودش را دارد.

دلیل عمده این شور و هیجان،به روز شدن امکانات از جمله جاذبه های گردشگری تازه ،هتل های مدرن و فراهم کردم تجربیات متفاوت است.

سال ۲۰۱۶ نیزدر قدمهای اولش فهرستی از هتل های تازه دارد که قرار است تا قدمهای پایانی سال افتتاح شوند.

هتل “کیمالا” در پوکت تایلند درست در هفته های آخر سال ۲۰۱۵ افتتاح شد و دارای ۳۸ ویلای استخردار است.

هتل “چهارفصل” دبی با ۱۰۶ اتاق و ۲۸ سوئیت است که اوایل سال ۲۰۱۶ افتتاح خواهد شد و  در چند دقیقه ای بازارهای بزرگ دبی قرار دارد.

تازه ترین و مدرن ترین هتل های سال 2016

هتل “الد کلر” در سیدنی، استرالیا یک بوتیک هتل ۶۲ اتاقه است که از ادغام دو بنای تاریخی ساخته شده و ژانویه ۲۰۱۶ افتتاح می شود.

تازه ترین و مدرن ترین هتل های سال 2016

هتل “شرق” در میامی ،فلوریدا آوریل ۲۰۱۶ افتتاح می شود.این هتل دارای ۳۵۲ است.

تازه ترین و مدرن ترین هتل های سال 2016

هتل “اینترکنتیننتال بوردو”در فرانسه با ۱۳۰ اتاق ماه آخر ۲۰۱۵ افتتاح شد.

تازه ترین و مدرن ترین هتل های سال 2016

هتل “سیلو” در “کیپ تاون” ،آفریقای جنوبی دارای موزه و چشم اندازی به رشته کوههای “تیبل” و جزایر “روبن” است و اواخر سال ۲۰۱۶ افتتاح خواهد شد.

تازه ترین و مدرن ترین هتل های سال 2016

هتل بزرگ “شانگری لا” در مانیلا ،فیلیپین دارای ۵۷۶ اتاق و فضایی ۶ هزار متری و هفت رستوران است که مارچ ۲۰۱۶ افتتاح خواهد شد.

تازه ترین و مدرن ترین هتل های سال 2016
کوهستان شمال تهران، پررفت و آمدترین منطقه کوهستانی ایران و یکی از مسیرهای پررفت و آمد کوهپیمایی در جهان است. به همین نسبت در این منطقه کوهستانی حوادث تلخ بسیاری نیز رخ داده است.
هفته نامه اوقات خوش: کوهستان شمال تهران، پررفت و آمدترین منطقه کوهستانی ایران و یکی از مسیرهای پررفت و آمد کوهپیمایی در جهان است. به همین نسبت در این منطقه کوهستانی حوادث تلخ بسیاری نیز رخ داده است.

مسیرهای ایمن

در ابتدای مسیرهای کوهستان شمال تهران، قهوه خانه و رستوران فراوان است و به همین دلیل بسیاری از افراد، به قصد تفریح وارد مسیرهای آن می شوند و با نداشتن وسایل، تجربه و شناخت از مسیرها، اقدام به صعود انفرادی یا بدون تجهیزات می کنند و این، به ویژه در زمستان خطرهای جدی به دنبال دارد. در ادامه مسیرهای امن کوهنوردی شمال تهران و سپس مسیرهای پرخطر را معرفی می کنیم.

دارآباد

ابتدای این مسیر، در شمال شرقی شمیران است. پس از منطقه ای که به پارکینگ مشهور است و تابلوی راهنمای روددره ها و نقاط مشهور ارتفاعات دارآباد در آن نصب شده است، با عبور از پلی کوچک و کمی ارتفاع گرفتن، به کافه ای کوهستانی خواهید رسید. در ادامه، مسیر مشخصی در بالادست شرقی رودخانه به سمت شمال امتداد می یابد.

یک استکان چای داغ در کوهستان

سپس، مسیر به ابتدای دره کوچکی در سمت شرق می رسد. اینجا یک دوراهی وجود دارد. یک راه مسیری است که به تدریجی در شیبی تند (یال شن سیاه) رو به شمال شرقی امتداد یافته است و پس از حدود دو ساعت بر لبه یال جنوبی قله و از آنجا رو به شمال و روی یال با شیب ملایم به قله دارآباد با ارتفاع ۳۱۹۱ متر منتهی می شود و دیگری راهی است که در امتداد دره اصلی به گردشگاه های حاشیه رود و آبشارهای بالادست ختم می شود.

باید توجه داشت برای دسترسی به قله ممکن است در تابستان بتوان مسیرهای دیگری را هم انتخاب کرد که البته توصیه نمی شود؛ ولیکن در زمستان، باید حتما از مسیر یال شن سیاه استفاده کرد، چون احتمال ریزش بهمن در سایر مسیرها زیاد است و تاکنون جان چند نفر را گرفته است. همچنین احتمال ریزش بهمن از بالای چشمه درازلش پس از بارش برف تازه وجود دارد.


مسیر کُلَکچال

آغاز این مسیر پارک جمشیدیه است و از این نقطه پس از حدود دو ساعت کوهپیمایی در مسیری با پهنای زیاد، زیگزاگ و کم شیب به مجتمع کلکچال با ارتفاع ۲۶۰۰ متر می رسیم. وجود مجتمع کوهستان کلکچال که مدیریت آن وابسته به وزارت آموزش و پرورش است، یکی از جذابیت های این مسیر است. در محوطه مجتمع کلکچال، برج دیدنی کلکچال قرار دارد که به صورت نمادی برای شناسایی این مسیر درآمده است.

یک استکان چای داغ در کوهستان

کوهپیمایی از پارک  جمشیدیه تا مجتمع کلکچال خطر خاصی ندارد، اما در فصل زمستان به دلیل تردد زیاد، یخزده و لغزنده است و بهتر است اگر لباس و کفش مجهز ندارید، دست کم یخ شکن به کف کفش خود بسته و باتوم کوهنوردی به همراه داشته باشید.

در سایر فصل ها می توان از مجتمع کلکچال به سمت شمال غربی، به طرف گردنه ای وسیع به نام گرز دره رفت که از آنجا یال شمال شرقی به سمت قله کلکچال با ارتفاع ۳۳۴۰ متر می رود و امتداد مسیر به سمت غرب به پناهگاه شیرپلا منتهی می شود.

مسیر کلکچال به شیرپلا در فصل سرما انباشته از برف است و تاکنون چند نفر در این مسیر بر اثر ریزش بهمن جان باخته اند یا دچار حادثه شده اند.


مسیر دربند یا شیرپلا

شروع این مسیر، میدان سربند (مجسمه کوهنورد) به ارتفاع ۱۸۰۰متر است و برای رسیدن به قله توچال در ادامه باید از آبادی پس قلعه، پناهگاه شیرپلا و جان پناه امیری عبور کرد.

مسیر سربند- شیرپلا- توچال، با وجود برخی خطرات، کوتاه ترین مسیر صعود به قله توچال است و بیشترین تردد در این مسیر صورت می گیرد. قسمت هایی از مسیر منتهی به شیرپلا کاملا پرشیب و سنگی است، تا آنجا که به ناچار در نقاطی پله های فلزی کار گذشته شده و طناب کشی شده است.

یک استکان چای داغ در کوهستان

کوهپیمایی در این مسیر به ویژه در زمستان دشوار است، زیرا قسمت هایی از مسیر پایین دست به دلیل تردد روزانه کاملا یخ می زند، در حفره ها و دره های کوچک و بزرگ مسیر، برف زیادی می نشیند و یال منتهی به قله نیز بسیار بادگیر است.

در مسیر میدان سربند تا قله توچال دوراهی های فراوانی هستند که به نقاط مختلفی همچون بند یخچال (محل تمرین سنگنوردی) دره اوسون، مجتمع کلکچال، قله اسپیلت، ایستگاه پنج تله کابین و سایر مسیرها فرعی ختم می شوند. در فصل زمستان تجربه کردن مسیرهای فرعی خطرناک است و می تواند بسیار تلخ باشد. در سایر فصل ها نیز بدون تجربه، آمادگی و راهنمایی در این مسیرها گام نگذارید.

برخی از کوهپیمایان، به قصد رسیدن به قله توچال و به امید پایین آمدن سریع با تله کابین، بدون توجه به شرایط جوی اقدام به صعود می کنند. در این مواقع گاه مدت صعود طولانی می شود و شخص هنگامی به ایستگاه تله کابین می رسد که دیگر تعطیل شده است.

باید توجه داشت که فعالیت تله کابین در شرایط نامساعد جوی متوقف می شود، همچنین زمان فعالیت آن در زمستان حداکثر تا حدود ساعت ۱۵ است و در ارائه خدمات، برای اسکی بازان اولویت قائل است.

در شیرپلا یک مجتمع کوهستانی فعال است که به کوهنوردان خدماتی از قبیل غذا و حتی محل خواب ارائه می دهد. در میانه راه شیرپلا به قله توچال، در ارتفاع ۳۴۸۰ متری جان پناه امیری قرار دارد که فاقد هرگونه امکانات رفاهی است و گاه نیروهای اطلاع رسانی در روزهای تعطیل در آن مستقر هستند. همچنین جان پناهی روی قله توچال وجود دارد که در زمستان بسیار سرد و گاه انباشته از برف است و نباید به آن امید زیادی بست.

جبهه شمالی توچال بسیار وسیع و کوهنوردی در آن منطقه در زمستان با خطرهایی همچون گم شدن، تحلیل انرژی، بهمن زدگی و… همراه است. زمانی که به خط الراس نزدیک هستید، به ویژه در هوای نامناسب، از منحرف شدن به آن سو اجتناب کنید.


ولنجک (تله کابین توچال)

مبدا این مسیر ولنجک است و پس از پارکینگ، تا ایستگاه یک تله کابین مسیر آسفالت است.

در ادامه، مسیر مناسب راهپیمایی به صورت مارپیچ و با شیب کم تا ایستگاه دوم تله کابین حدود یک ساعت طول می کشد.

یک استکان چای داغ در کوهستان

از ایستگاه دوم تا ایستگاه پنج، هیچ ایستگاه یا رستورانی وجود ندارد. در این بخش از مسیر که راهپیمایی در آن در شرایط عادی حدود سه ساعت طول می کشد، خطرهای بهمن، سقوط، گم شدن و تحلیل انرژی وجود دارد. در ایستگاه ۵ مجتمعی رفاهی وجود دارد که پناهگاه محسوب نمی شود و خدمات کوهنوردی ارائه نمی کند و بیشتر پذیرای گردشگران عمومی است.

پس از ایستگاه پنج در نهایت با حدود چهار ساعت صعود و گذشتن از ایستگاه هفت، مسیر به قله توچال منتهی می شود. کوهنوردی در این مسیر، به ویژه در فصل زمستان خطرات خاص خود را دارد و مستلزم برنامه ریزی جدی است. کوهپیمایانی که در این مسیر با تله کابین تردد می کنند باید به تفاوت دمای ناگهانی بین مبدا صعود و مقصد، توجه داشته باشند و با پوشاک مناسب و هم هوایی یعنی تطبیق تدریجی بدن با تفاوت فشار ناشی از اختلاف ارتفاع، نسبت به ورود به مناطق بالادست اقدام کنند. این امر، به ویژه برای کودکان از اهمیت بیشتری برخوردار است.


درکه (پلنگچال)

سراسر این مسیر تا پناهگاه پلنگچال به ارتفاع ۲۵۵۰ متر، از داخل دره زیبای پلنگچال و از کنار رودخانه می گذرد که یکی از زیباترین مسیرها در ارتفاعات شمال تهران است. دره درکه برای کوهپیمایی زمستانی، تا منطقه ای به نام «اذغالچال» امن و مناسب است.

یک استکان چای داغ در کوهستان

ادامه مسیر و ارتفاعات بالاتر از آن در زمستان، احتمال ریزش بهمن وجود دارد. در این مسیر افرادی بر اثر ریزش بهمن مصدوم یا کشته شده اند.

در نیمه راه درکه به پلنگچال، در ضلع غربی ارتفاعات مشرف به رودخانه، دره ای پردرخت وجود دارد که به جنگل کارا موسوم است. این جنگل حدود نیم ساعت از مسیر درکه- پلنگ چال فاصله دارد و کوهپیمایی زمستانی به آنجا خطر خاصی ندارد. ادامه مسیر جنگل کارا برای دسترسی به قله های دوشاخ و چین کلاغ دارای پاکوب است. اما رفته رفته راه پرشیب می شود.

این مسیر کم تردد است، بنابراین بدون راهنما و آمادگی کافی از صعود به مناطق بالادست در این مسیر خودداری کنید. مسیر اصلی درکه- پلنگچال در نهایت به مجتمع کوهستانی پلنگچال ختم می شود. البته مسیری در امتداد شرقی پس از این مجتمع، پلنگچال را به ایستگاه ۵ تله کابین توچال متصل می کند. کوهنوردی در این مسیر یا صعود به ارتفاعات بالادست و قله پلنگچال در فصل زمستان می تواند با خطر بهمن همراه باشد.

گاه کناره رودخانه این مسیر شاهد برپایی آتشی هستید که با شکستن شاخه آخرین بازماندگان درختان این مسیر زیبا افروخته شده اند. شما از این کار پرهیز کنید و در ترویج حفاظت از محیط زیست سهیم باشید.

هفته نامه اوقات خوش – منصوره میرزایی: وقتی نزدیک به ۶۰ سال پیش مارشال مک لوهان نظریه دهکده جهانی را عنوان کرد شاید گمان نمی برد دنیا به این سرعت از نظر ارتباطات تبدیل به یک دهکده کوچک شود اما هنوز پدربزرگ ها و مادربزرگ های ما مشقت هایی را که برای ارسال یک نامه به دوستی در راه دور می کشیدند به خطر دارند، تکنولوژی های نوظهور در عرصه ارتباطات به سرعت پیشرفت کردند و امروزه شاید کمتر کسی از تاریخچه پست و تلگراف در ایران اطلاعاتی داشته باشد.

موزه ای که روزی وزارتخانه بود

در سال ۱۳۰۷ ساخت بنایی به منظور استفاده کاربری پستی آغاز شد و در سال ۱۳۱۱ این بنا به بهره برداری رسید. اما عملیات تکمیلی این مجموعه تا سال ۱۳۱۳ ادامه داشت.

در ابتدا این بنا با صرف بودجه ۵۰ هزار تومانی در مساحت ۱۵ هزار مترمربع و در خیابان سپه در دوره پهلوی اول ساخته شد که کاربری وزارت مرکزی پست و تلگرافخانه بود.

در سال ۱۳۴۹ ساختمان این بنا تخریب شد و بعد از تخریب این بنا اشیای موزه به بال غربی عمارت اداره پست منطقه باغ ملی انتقال یافت تا اینکه در سال ۱۳۶۹ پس از بازسازی ساختمان به موزه پست تبدیل شد و در نهایت در سال ۱۳۷۸ عنوان این موزه به «موزه پست و مخابرات» تغییر یافت. در حال حاضر مالک این بنا، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات است.

از دیگر موزه های مشابه در شهرهای دیگر ایرن می توان به ساختمان چاپارخانه میبد یزد، ساختمان پست رشت، ساختمان قدیمی پست چابهار، خانه مجتهدی های تبریز و ساختمان منشی باشی شیراز اشاره کرد.

اما این موزه نخستین موزه پستی و تلگرافی در ایران است و مجموعه کامل و تخصصی از تمام اشیا و راه های ارتباطی آن زمان است.

افراد شاخص در این موزه

وزیران پست در سال ۱۳۰۷ صوراسرافیل و نظام الدین حکمت بودند که تلاش زیادی برای راه اندازی این بنا در آن زمان به عمل آوردند، همچنین طراح و معمار ساختمان اداره پست تهران، نیکلاس مارکوف معمار برجسته ایرانی- گرجستانی بوده است. طرح این معماری تلفیقی از معماری ایرانی و اروپای است که بر جذابیت این بنا افزوده است. ساخت ساختمان پست را مهندس مارکوف آغاز کرد و مهندس مظلومیان که مهندس ایرانی بود به پایان رساند.

معماری این بنا

درواقع سبک معماری این بنا به صورت کاروانسراهای چهار ایوانی است که پیشینه آن بر می گردد به دوران قبل از اسلام به ویژه دوره ساسانیان (همچنین این سبک را معماری رضاخانی نیز می گویند).

این موزه سه دور ورودی شمالی، جنوبی و غربی دارد و از آجر برای بدنه و از سنگ ها برای ستون، کف و پله استفاده شده و دارای سقفی چوبی و شیروانی است.

اوقات خوش در موزه پست و تلگراف

معماری این بنا ترکیبی از معماری دوره هخامنشیان و ساسانیان است، همچنین طراحی سبک اسلامی را می توان از نمادهای گنبدی شکل آجری دورتادور حیاط مرکزی به خوبی مشاهده کرد.

بخش های مختلف موزه

اما بخش جذاب این گزارش تشریح و تفسیر بخش های مختلف این موزه است. این موزه دو طبقه است و در هر طبقه دارای سالن ها و غرفه های متعددی است که در آن انواع وسایل و ابزارهای ارتباطات و مخابرات از کبوتر نامه بر تا ماهواره برای نمایش دیده می شود.

طبقه اول موزه

غرفه وزرا- تشریفات در این قسمت تصاویری از علی قلی خان مخبرالدوله نخستین وزیر تلگراف ایران در سال ۱۲۵۵دیده می شود. همچنین ۱۱۰۰ تمبر از دوره های قاجار تا به امروز می تواند برای افرادی که به مجموعه داری تمبرها علاقه دارند بسیار جذاب باشد، در این مجموعه ماکتی از یک پستچی در زمان قاجار توجه شما را جلب خواهد کرد.

غرفه پست: در این غرفه اقلام و آلات پست نگهداری می شود. مثل انواع مهرهای دستی گرد، ساده و بیضی، مهرهای مصرفی دفاتر پستی خارج از کشور و…

اوقات خوش در موزه پست و تلگراف

غرفه راه ابریشم- سالن مرکزی: در این بخش حمل انواع محموله های پستی مثل ارابه، ماشین سه چرخ و هواپیما، چند نمونه از مجسمه های پستچی های زمان قاجار و… وجود دارد که می تواند تصاویر شگرفی در ذهن تان زنده کند.

همچنین در راهروهای این طبقه پنل هایی از عکس های کارکنان پست قدیم و پستچی های آن زمان و وسایل اهدایی از شخصیت های مهم به این موزه دیده می شود.

یک خبر خوش هم برای دانشجویان و محققان این حوزه داریم و آن اینکه در این طبقه کتابخانه وجود دارد که کتاب هایی راجع به پست، تلگراف، تلفن و منابع قدیمی با موضوع ارتباطات به زبان فارسی، لاتین و فرانسوی در آن قابل استفاده است.

اوقات خوش در موزه پست و تلگراف

طبقه دوم موزه

در این طبقه سالن ها و غرفه های متعددی وجود دارد که هر کدام به نوبه خود تماشایی است. مثلا در این طبقه وجود دارد که سالن تمبر بین الملل شامل تمبرهای ۱۳۰ کشور عضو اتحادیه جهانی پست و همچنین ویترین های افقی که در آنها پاکت های مهر روز، تمبر و پاکت های ارسالی از کشورهای مختلف است دیده می شود.

غرفه اشیای پستی: نمونه صندوق های پستی کورهای مختلف با اشکال و رنگ های جذاب و همچنین انواع ترازوهای قدیمی برای وزن کردن بسته های پستی در این بخش دیده می شوند.

غرفه شماره یک مخابرات: در این غرفه انواع وسایل ارتباطی از مورس تا ماهواره زهره، تلگراف، فاکس و نمونه تیروسیم و… وجود دارد. هم چنین در این بخش یک ویترین افقی دیده می شود که نمونه دست خط حضرت امام (ره) در خصوص ثبت تلفن منزل ایشان در سال ۱۳۴۱ است.

غرفه شماره ۲ مخابرات: در این غرفه هم انواع دستگاه های تلفن مغناطیسی صد شماره ای، میز سوئیچ برد و… وجود دارد. در این طبقه بخش های اداری، بوفه جهت پذیرایی از بازدیدکنندگان، سالن اجتماعات با گنجایش صد نفر جهت نمایش فیلم، برگزاری جلسات و همایش ها و نیز سالن کنفرانس و… تعبیه شده است.

اوقات خوش در موزه پست و تلگراف

بخش بعدی مجموعه زیرزمین این موزه است که با دو متر بالاتر از سطح خیابان در حالتی نیم سطح قرار گرفته است.

اطلاعات مراجعه به موزه

ساعات بازدید از این موزه هشت صبح تا چهار بعدازظهر است. همچنین از شنبه تا چهارشنبه عموم می توانند از این موزه در خیابان امام خمینی جنب سر در باغ ملی بازدید به عمل آورند. موزه پست در روزهای پنجشنبه و جمعه و روزهای تعطیل رسمی تعطیل است.

ورودی موزه برای عموم هزار تومان و برای دانشجویان و دانش آموزان و سالمندان و همچنین گروه هایی که برای بازدید می روند به صورت نیم بهاست و شما می توانید برای هماهنگی نسبت به بازدید از این موزه با تلفن های ۶۶۷۰۰۵۰۳- ۶۶۷۰۹۱۳۲  تماس حاصل کنید.

دستگاه نقش تمبر برقی

این دستگاه متعلق به دوره پهلوی دوم و ساخت سوییس است که از آن برای صرفه جویی در مصرف تمبر و درج تاریخ و قیمت روی پاکت های پستی استفاده می شد.

رادیو

نام تجاری آن بوش و جنس آن از کائوچو بوده است. این دستگاه در سال ۱۹۶۵ در کشور انگلستان ساخته می شده است که نوع مصرفی آن برق شهری بوده است.

ماشین تایپ قدیمی

این دستگاه در کشور آلمان ساخته شده است و در پست خانه ها برای نگارش نامه ها از آن استفاده می شد.

اوقات خوش در موزه پست و تلگراف

• صندوق پست دوره پهلوی اول و دوم

اوقات خوش در موزه پست و تلگراف

• تلفن مغناطیسی، ساخت کشور آلمان

اوقات خوش در موزه پست و تلگراف

• دستگاه گیرنده و فرستنده تلفن بی سیم مورد استفاده تا سال ۱۳۳۵

کازابلانکا

کازابلانکا یا سرای سفید که به عربی دارالبیضاء هم گفته می شود، به عروس شهرهای آفریقا شهرت دارد. کازابلانکا بزرگ ترین شهر مراکش است که در غرب آن واقع شده است. بخشی از شهرت این شهر مدیون فیلم به یادماندنی مایکل کورتیس است که هنوز جزو فیلم های برگزیده دوستداران سینماست. فیلی با نام این شهر بسیاری از علاقه مندان را راهی آفریقا کرد تا از آن دیدن کنند.

آب و هوای کازابلانکا از نوع مدیترانه ای معتدل و تحت تاثیر آب و هوای اقیانوس اطلس است که در تمام سال هم برای آن حکم فرماست.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

البته این عروس آفریقایی چندان هم خالی از اشکال نیست، به طوری که ترافیک آن بسیار زیاد و کلافه کننده است و گاه گردشگران به سرشان می زند با نخستین قطار از کازابلانکا فرار کرده و به حومه آن پناه ببرند.

هر چند اگر از ترافیک و شلوغی شهر بگذریم، مسجد بسیار باشکوه و زیبای شاه حسن دوم و سرزندگی و زیبای شب های کازابلانکا به تنهایی برای وسوسه کردن هر گردشگری کافی است.

شهر امروزی کازابلانکا دارای قدمتی طولانی است. این شهر در قرن دهم قبل از میلاد توسط ماهیگیران فینیقی تاسیس شد و بعدها اقوام مختلفی در آن سکونت داشتند. شما در بدو ورود به کازابلانکا به فرودگاه بین المللی سلطان محمد پنجم راهنمایی می شوید که بزرگ ترین و پرترافیک ترین فرودگاه مراکش است.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

پس از ورود به فرودگاه، گردشگران می توانند با استفاده از تاکسی های فرودگاه یا رفتن به ایستگاه قطار «وویاگریوس» خود را به مرکز شهر برسانند. به خاطر داشته باشید حتما نسبت به تهیه نقشه شهر در فرودگاه یا ایستگاه قطار اقدام کنید. البته شهر کازابلانکا شبیه شهرهای اروپایی است و تمام خیابان های آن دارای تابلوهای راهنماست و احتمال گم شدن گردشگران در آن بسیار کم است.

بخشی قدیمی شهر هم «مدینه» نام دارد. برخلاف سایر قسمت های شهر، احتمال گم شدن گردشگران در آن زیاد است که البته این موضوع جای نگرانی ندارد. به دلیل کوچک بودن مدینه، حتی در صورت گم شدن در این شهر، شما می توانید طی ۱۰ دقیقه از مدینه خارج شوید.

برای گردش در کازابلانکا، گزینه های بسیاری در اختیار دارید یعنی می توانید از خطوط مترو که به تازگی در شهری راه اندازی شده، استفاده کنید یا اینکه سوار اتوبوس یا تاکسی شوید.

تاکسی های کازابلانکا قرمز رنگ اند و رانندگان تاکسی دارای مهارت عجیبی در پیدا کردن مسیرهای بدون ترافیک و یافتن آدرس شما در هر گوشه و کنار شهر هستند.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

در کازابلانکا نوع دیگری از تاکسی ها به رنگ سفید وجود دارد که عموما مرسدس بنزهای مدرن هستند که البته تنها به درد کسانی می خورد که در جیب شان آن قدر پول وجود دارد که نمی دانند چطور آن را خرج کنند. مراقب این تاکسی ها باشید و از سوار شدن به آنها خودداری کنید چرا که کرایه آنها برای مسیر مشابه در حدود چند برابر تاکسی های معمولی است.

دیدنی های کازابلانکا

مسجد شاه حسن دوم: این مسجد که بزرگ ترین مسجد شهر محسوب می شود در بلوار سیدمحمد بن عبدالله (ص) قرار دارد و درهای آن به روی گردشگران از ساعت ۹ صبح گشوده می شود. مسجد شاه حسن دوم، سومین مسجد بزرگ جهان است که بلندترین مناره جهان در آن ساخته شده است.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

تمامی گردشگران اعم از مسلمان و غیرمسلمان می توانند از این مسجد بازدید کرده و از دین تزئینات زیبا و کاشی کاری های فوق العاده آن و همچنین حمام بزرگی که در این مسجد ساخته شده است، لذت ببرند.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

مدینه یا شهر قدیمی: همان گونه که گفته شد بخش قدیمی کازابلانکا مدینه نام دارد. برخلاف بافت مدرن شهر که فرم اروپایی دارد، مدینه دارای بافت سنتی است و اگر خواهان دیدن چهره قدیمی شهرهای شمال آفریقا هستید حتما به مدینه بروید.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

البته مدینه بسیار شلوغ و پرازدحام است و اگر به دنبال فضایی مدرن و تمیز می گردید سراغ اقامت در مدینه نروید اما به همه گردشگران توصیه می کنیم حتما حداقل نصف روز را برای بازدید از مدینه اختصاص دهند.

کورنیچ: کورنیچ در کنار اقیانوس و در بخش غربی مسجد شاه حسن دوم واقع شده است. از ۱۰ سال پیش به این سو با رونق گرفتن این ناحیه و ساخت هتل ها و اقامتگاه های مدرن، کورنیچ به قطب گردشگری کازابلانکا تبدیل شد. زیباترین هتل ها و مدرن ترین بخش کورنیچ بولار اقیانوس نام دارد.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

تقریبا تمام رستوران های زنجیره ای غربی در این قسمت از کازابلانکا شعبه دارند. پیاده روی در این بلوار و نوشیدن یک فنجان چای داغ یا قهوه در کافه های رو به اقیانوس نیز از جاذبه های مورد علاقه گردشگران است.

زیارتگاه سیدعبدالرحمن: این زیارتگاه روی صخره های ساحلی مشرف به دریا در نزدیکی کورنیچ قرار دارد و تنها در طول روز و جزر کامل امکان دسترسی به آن وجود دارد. افراد غیرمسلمان اجازه ورود به این زیارتگاه را ندارند. البته شهرت زیاد این بنا باعث شده که گردشگران اروپایی با آمدن به ساحل های مجاو از زاویه و نمای زیبا با دیوارهای سفید و زیبایش عکس هایی به یادگار بگیرند.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

محکمه پادشاه: این عمارت تاریخ نمایانگر سبک معماری قدیم شمال آفریقا یا سبک «موریش» است که شامل بیش از ۶۰ اتاق با تزیینات زیبای وبی و حجاری های فوق العاده پرکار است. تعداد زیادی گچبری و کاشی کاری و تزیینات فلزی نیز در جای جای این عمارت به چشم می خورد. البته باید یادآور شویم که لطفا به سرتان نزند که به تنهایی دل به دریا بزنید و بخواهید از این عمارت دیدن کنید چرا که بدون شک در آن گم می شوید، پس بهتر است صبر کنید و به صورت گروهی و در کنار راهنما وارد این عمارت شوید. فراموش نکنید حتما سری به حمام های سنتی کازابلانکا که به حمام های ترکی معروف هستند بزنید. این حمام ها بسیار شبیه حمام های سنتی خزینه دار ایرانی هستند و خود یکی از جاذبه های گردشگری شهر به حساب می آیند. از دیگر دیدنی های کازابلانکا می توان به دفتر پست مرکزی، گالری هنرهای مدرن، میدان هشت ضلعی و موزه ملی مراکز اشاره کرد.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

کازابلانکا شهری مناسب برای خرید هم محسوب می شود. شما برای خرید می توانید به مغازه ها و فروشگاه های متعددی مراجعه کنید. در اطراف مدینه فروشگاه های زیادی وجود دارد که اجناس مراکشی و صنایع دستی از قبیل سفالینه ها، لباس های سنتی چرم و… ارائه می کنند. در صورتی که از این فروشگاه ها خرید می کنید چانه زدن را فراموش نکنید اگر هم به دنبال خرید وسایل و لباس های مارک دار هستید نیز بهترین گزینه در کازابلانکا فروشگاه ماریف است که در نزدیکی Twinسنتر قرار دارد.

غذاهای مراکشی

غذاهای مراکشی کاملا مشابه غذاهای اسپانیایی هستند و در رستوران های این شهر گردشگران به راحتی می توانند انواع غذاهای اسپانیایی، مراکشی و اروپایی را تهیه کنند.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

کی برویم

کازابلانکا آب و هوای نسبتا معتدلی دارد و به همین خاطر در فصل های مختلف سال می توانید به این شهر سفر کنید. کازابلانکا منطقه پربارانی نیست و فقط زمستان ها بارش زیادی را تجربه می کند؛ شهر آب و هوای مدیترانه ای دارد و خیلی سرد یا خیلی گرم نمی شود. اصولا کازابلانکا و به خصوص منطقه جنوبی آن، به منطقه تعطیلات تابستانی شهرت پیدا کرده و ساحل منطقه در تمام طول تابستان مملو از گردشگران است.

پول و اختلاف ساعت

واحد پول مراکش درهم مغرب (MAD) است که به ۱۰۰ سنتیم تقسیم می شود. یک درهم تقریبا معادل ۳۰۰۰ ریال ایران است. لازم به ذکر است ورود و صدور ارز مراکش اکیدا ممنوع است. ولی با این حال هیچ محدودیتی در واردات ارز خارجی وجود ندارد و شما می توانید پول خود را به راحتی در دفاتر موجود در فرودگاه ها، هتل های مرکزی و بسیاری از بانک ها به درهم تبدیل کنید. به یاد داشته باشید که پیش از خروج از کشور نسبت به تبدیل ارزهای درهم خود اقدام کنید. خالی از لطف نیست اگر به این نکته نیز اشاره کنیم که اختلاف ساعت ایران با مراکش ۳:۳۰- است و قیمت تورهای کازابلانکا به صورت ترکیبی است. یعنی برای چهار شب اقامت در مراکش و دو شب در کازابلانکا یا بر عکس از ۶ تا ۸ میلیون تومان باید بپردازید.

کافه ریک

یکی از جاهایی که نباید دیدنش را از دست بدهید «کافه ریک» است. همفری بوگارت و اینگرید برگمن برای فیلم برداری صحنه های فیلم کازابلانکا پای شان را یک بار هم در این شهر نگذاشتند. اما سال ها بعد یک خانم خوش ذوق آمریکایی تصمیم گرفت روح فیلم را دوباره در شهر کازابلانکا بازسازی کند و موفق هم شد. خانم کتی کریگر که به «مادام ریک» معروف شده، زنی آمریکایی است که در مراکش زندگی می کند.

کازابلانکا، شهر عشق های سیاه و سفید

او «کافه ریک» را در سال ۲۰۰۴ میلادی افتتاح کرد و آن را درست شبیه همان کافه ای ساخته که در فیلم کازابلانکا نمایش داده می شود. نوازنده پیانوی کافه ریک هم همان آهنگ های جازی را که نوازنده سیاه پوست (سام) در فیلم می نواخت برای مشتریان رستوران می زند. بنابراین شنیدن آهنگ «همچنان که زمان می گذرد» را در این رستوران از دست ندهید.

باغ عمارت بیگلر بیگی (فتح آباد) باغی مربوط به دوره قاجار است که در ۲۵ کیلو متری شهر کرمان، روستای اختیار آباد واقع شده است.این باغ الگوی احداث باغ شاهزاده ماهان است.
وب سایت تابناک با تو – اشکان تقی‌پور*: باغ عمارت بیگلر بیگی(فتح آباد) باغی مربوط به دوره قاجار است که در ۲۵ کیلو متری شهر کرمان، روستای اختیار آباد واقع شده است.این باغ الگوی احداث باغ شاهزاده ماهان است.
در قسمتی از سریال جذاب «شهرزاد»، از زبان یکی از شخصیت‌های سریال که می‌توان ایشان را با توجه به کلیت داستان نقشی بیشتر منفی تلقی کرد، اظهارنظری منفی دربارهٔ کرمان گفته شد. پس از سفر ایشان به کرمان در سریال و در بستر سال‌های نخستین دههٔ سی هجری شمسی، شخص مذکور از آب و هوا و گرد و خاک کرمان در قالب فیلمنامه گلایه کرد.

این گلایه واکنش گروهی از مردم مهربان استان کرمان و حتی رجل سیاسی و اداری آن خطهٔ پهناور ایرانمان را برانگیخت. البته با احترام به همهٔ سلیقه‌ها و با توجه به طبیعت فیلمنامه و گفته‌های بعدی عوامل فیلم که هیچ گونه قصدی در بین نبوده و حتی در بخش‌های بعدی سریال از کرمان و مردمانش تعریف و تمجید هم به میان آمده است، ماجرا ختم به خیر شد.

به هر روی این ماجرا که به خیر و خوشی فیصله پیدا کرد، من را بر آن داشت تا در تهیهٔ گزارش‌های تاریخی، باستانی و اجتماعی نوشتاری و تصویری شهر به شهر میهن عزیزمان کار را با «کرمان» شهر کریمان آغاز کنم.

ایران ما در ردهٔ بالای فهرست ده کشور هزاره‌ای جهان قرار دارد. این جاودانه ماندن در گذر هزاره‌ها به هزاران سبب خرد و کلان است که یکی از مهم‌ترین آن‌ها را شاید بتوان در تنوع همراه با تعامل تاریخی اقوام ساکن این گسترهٔ بزرگ جغرافیایی جهان یافت.

اخیرا چه خوش گفتند و عالمانه، استاد دکتر داریوش شایگان که ایران تنها کشور واقعی خاورمیانه است. این «واقعی بودن ایران» به عنوان یک کشور بزرگ را می‌توان در لحظهٔ به لحظهٔ این هزاره‌ها، در تک تک بیت‌های شاهنامهٔ فردوسی بزرگ و کلام رودکی و سعدی و خیام و مولانا و عشق ورزی حافظ، علم و فضیلت ابوعلی سینا و خواجه نصیرالدین طوسی و ابوریحان بیرونی و ظرافت سرستون‌های تخت جمشید و نوشته‌های سنگ نگاره‌هایش و عظمت راستین شکوه معماری و فریاد بلند مسجد جامع یزد آن و سیاست ورزی مردانهٔ میرزا تقی خان امیرکبیر و قائم مقام فراهانی و حتی اقتدار خرابه‌های طاق کسری و ایوان مدائنی که اکنون آن سوی مرز جغرافیایی ماست و بر دانه دانه غبارهای نشسته یا پاک شده بر مزار شهیدان میهن در مزار‌هایشان آشکارا دید.

نیازی به چشم بصیرت هم نیست. تنها کمی و ذره‌ای انصاف و احساس کافی است تا لبخند رضایت را بر لب پدر عزیزی که پا‌هایش را سال‌ها پیش به مین دشمن نشانه رفته است، درک کنیم… یا هشت سال اشک چشم مادری برای جوان جاویدالاثر خود در راه دفاع از میهن و دین و شرف را دوخته بر در خانه ببینیم و پس از آن آه خرسندی او را که فرزندش اگر چه نیامد اما اعتبار و شرف دفاع از میهن و آرمان‌هایش را برای خانه و چشمان مادرش حتی به اندازهٔ یک تکه استخوان یا پلاک و‌گاه حتی یک لبخند در خواب از بهشت برین فرستاد.

گوشه‌های از این بزرگی را در جغرافیای ایران و مردمان آن می‌توانیم بیابیم.

در این مقال زمانی را به گشتی و گذاری در کرمان اختصاص داده‌ام، با حکایت عکس‌هایی که درست است حرفه‌ای نیستند اما عاشقانه‌اند و غرور آفرین، امید است از دیدن آن‌ها خرسند شوید.

کارمانیا (کرمان)، ایالت تاریخی ایران، در جنوب غربی کویر لوت و در جنوب شرقی ایران فعلی قرار دارد، جغرافی نویسان قدیم این ایالت را به پنج بخش کرمان، سیرجان، جیرفت، بم و نرماشیر تقسیم می‌کردند.

در زمان ساسانیان (آخرین سلسلهٔ قدرتمند پادشاهی باستانی ایران پیش از ظهور اسلام) کرسی این ایالت سیرجان بود. پس از فتح ایران به دست مسلمانان و چیرگی خلافت اعراب، بسیاری از مردم کرمان به سیستان و خراسان و کوهپایه‌ها پناه بردند… ساکنان کوهستان‌ها نزدیک به سه قرن استقلال خود را حفظ کردند و چون کرمان از مرکز خلافت دور بود، زیر بار خلافت حکام عرب نرفتند. البته طبق معمول و بر پایهٔ تحقیقات آکادمیک و بدون تعصب، بحث اسلام را در شکل دینی پذیرفته شده در آن زمان در دیارمان و چیرگی ظالمانهٔ اعراب را به ویژه در زمان خلافت امویان و تا حد بسیاری عباسیان که ارتباطی با اسلام و آزادگی آن ندارد، در تجزیه و تحلیل تاریخی از هم جدا می‌کنیم.

مردم کرمان در طول تاریخ دستخوش حوادث بسیار شدند که از دردناک‌ترین و معروف‌ترین آن‌ها روایاتی است که از قتل‌ها و خونریزی‌های آغا محمد خان قاجار، بنیان گذار سلسلهٔ قاجاریه، پس از اشغال این شهر گفته‌اند و نوشته‌اند.

نام قدیم کرمان، گواشیر (بردشیر) ماخوذ از اردشیر بوده است زیرا در روایات تاریخی بنای آن را به اردشیر ساسانی هم نسبت داده‌اند. در دوران باستان و سلسله‌های هخامنشی و ساسانی کرمان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده است. در منابع معتبر تاریخی همچنان آمده است که کرمان از مسیرهای مهم تجاری دوران باستان به ویژه دروهٔ ساسانیان بوده است. کاروان‌ها فارس را به سوی هند ترک می‌کردند و در مسیر جای‌هایی در شرق فارس مانند آباده، بردنکان و جاهک توقف می‌کردند و سپس به سوی کرمان و نواحی آن سو‌تر رهسپار می‌شدند.

همچنین مکرر در منابع ذکر شده است که بیشتر بازرگانان و پیشه وران فارس در سواحل خلیج فارس و در کرانه‌های کرمان می‌زیستند که راه‌های آن‌ها به دبیل در سند و کرانه‌های هند و چین ختم می‌شد. در این دوران با فراز و فرودهایی تجارت ایران و بیزانس (روم شرقی) برقرار بود.

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»
بازار کرمان

وجود مهرهایی با نام کرمان در آق تپه ما را متقاعد می‌کند که پارس با دور‌ترین نواحی شاهنشاهی روابط بازرگانی و اقتصادی داشته است. هم اینک نیز اکثر هم میهنان زردشتی ایرانی ما که حافظان تاریخ و آیین‌های نیک نیاکان باستانی ما هستند، نسل پس از نسل، در دو استان کرمان و یزد ساکن هستند و بسیاری نیز در طول تاریخ در قامت نام پارسیان از ایران و این دو استان به هندوستان مهاجرت کرده‌اند.

اکنون نیز استان کرمان، پهناور‌ترین استان ایران، از لحاظ کشاورزی (پسته) و معادن (مس) و صنایع دستی (فرش و پته و صنایع مس) و آثار و بناهای گردشگری و تاریخی و میراث معنوی اهمیت فراوان دارد.

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»
حمام تاریخی گنجعلی خان

با توجه به وسعت استان کرمان، جاذبه‌های اجتماعی و مردم‌شناسی آن و متقابلا از سوی دیگر آسیب‌های اجتماعی در جغرافیای آن در طول تاریخ مشهود بوده است.

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»
موزه ضرابخانه

در تصاویر به برخی از آثار و بناهای تاریخی و مذهبی مهم شهر کرمان و اطراف آن شامل: بازار تاریخی شهر که خود در برگیرندهٔ حمام تاریخی گنجعلی خان و مکان‌های جذاب تا یخی همچون ضرابخانه و بادگیر تاریخی و مسجد است، عمارت و باغ شاهزاده از دوران قاجار که نمونهٔ زیبا و طبقاتی هنر باغ ایرانی است در حومهٔ شهر، امارت و باغ فتح آباد از دوران قاجار، آرامگاه عارف گرانقدر شاه نعمت الله ولی در ماهان و همچنین زوایایی از زندگی و گذران روزگار مردم مهربان این دیار در بازار و دیگر جای‌های فضای شهر می‌پردازیم.

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»
باغ شاهزاده کرمان

لازم به ذکر است که تمدنی با قدمتی بیش از پنج هزار سال در جیرفت و حوزهٔ رود هلیل رود در استان کرمان وجود دارد که از شگفتی‌های روزگار کهن است که شواهد فراوانی از آن به جا مانده است.

امید است، در برنامه‌های تفریحی و گردشگری خود و خانواده‌مان، دیدن ایرانمان را در وهلهٔ نخست به دیگر جای‌های گیتی برتری دهیم… نخست شناسنامهٔ تاریخی و فرهنگی خود را ورق بزنیم و پس از شناخت خویشتن خویش و خویشان و تبار خویش، به تورق حال و روز دیگر ممالک دنیا بپردازیم.

در ادامه تصاویری از عمارت «فتح آباد» کرمان را میبینیم:

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»

نگین کرمان؛ عمارت «فتح آباد»

رسم بهمن گیر و از سر تازه کن بهمنجنه

ای درخت ملک بارت عزّ و بیداری تنه (منوچهری)

جشن نزد ایرانیان باستان مراسمی‌آیینی و مقدس بوده است. همان گونه که ریشه لغوی واژه یعنی yaz بر مفهوم نیایش و پرستش دلالت می‌کند،جشن‌های گوناگون باستان که بسیار هم بوده اند ناظر بر بر پایی مراسمی‌به مناسبت نیایشی بودند. در تفکر اسطوره یی آغازین یزش یا جشن جهان را به وجود می‌آورد، آن را نگاه می‌داشت و آن را به فرشگرد یا تجدید حیات هدایت می‌کرد.

بنا بر متون پهلوی اورمزد منشا نخستین یزش، برای آفرینش جهان یزشی به جای آورد سپس برای زندگی بخشیدن به کیومرث که منشا گیاه و انسان نباتی است وبرای قبولاندن دین به زرتشت یزش‌های بعدی را برپا داشت و در پایان جهان همراه با سوشیانت آخرین منجی، واپسین یزش را به جای خواهد آورد.واپسین یزش جشنی است به پاس رستاخیز مردگان که در طی آن بی مرگی به زنده گان بخشیده خواهد شد و بدی برای همیشه از میان خواهد رفت و هستی، فرشگرد یا حیات دوباره خواهد یافت. پس یزش، پایی در زندگی و پایی در مرگ دارد یا به بیانی دیگر جشن، ستایش فرگشت زندگی، مرگ و فرشگرد یا بازآرایی جهان است.

یزش یا جشن نشانی بزرگ را بایسته است؛ زندگی و بازآرایی واپسین و پیروزی بر بدی و نیستی.افزون بر این نمایش‌هایی آیینی که طی جشن برگزار می‌شود، هدفی آموختاری را در پی دارد و آن آموزش آیین‌ها و مناسکی است که دستاوردش بازآرایی جهان رو به پیری مکرر است. چنانکه در متن پهلوی بندهش آمده است در سه هزاره دوم از چهار سه هزاره آفرینش اسطوره یی ایران باستان هنگامی‌که اهریمن با دعای اورمزد به مدهوشی افتاده بود اورمزد آفرینش مینویی خود را صورت مادی و گیتی بخشید. او به یکسال آسمان، آب، زمین،گیاه، گوسفند و مردم را آفرید که زمان آفرینش هریک فاصله چرخه‌های گاهنبارهای ششگانه و جشن‌های مربوط به آن است. در آفرینش اسطوره یی آفریدگان چنان آرایش یافتند که اهریمن را پس از تازش رها نسازند و نگذارند که بگریزد و به فرجام مرد پرهیزگار است که اهریمن را شکست خواهد داد و در این نبرد یکایک آفریدگان اورمزدی او را و یکدیگر را یاری خواهند داد.

در این راه گذر زمان که نام سی ایزد بر روزهای هر ماه آن و نیز بر دوازده ماه نهاده دارد آفریدن را امکان می‌بخشد (بهار،۱۳۷۸،۴۳) به پاس گردش زمان و آفرینش هرکدام از این آفرینش‌ها و ایزدان جشن‌هایی که نیایشی در خور و بایسته بوده برگزار می‌شد به ویژه اگر نام ایزد روز و ماه یکی می‌شد. بسیاری از این جشن‌ها به ویژه آن‌هایی که به ایزدان بزرگتری اختصاص داشتند و یا پیشینه یی فصلی و کشاورزی داشتند برقرار ماندند هرچند گاه مفهوم آیینی خود را از دست دادند اما چون ریشه در ژرفای ناخودآگاه قومی‌داشتند به حیات خود ادامه دادند. در سنجش جشن‌های ایرانی ما با چهار گونه جشن روبرو هستیم که افزون بر برخورداری از تفکر آیینی با گردش روز و ماه و سال و برداشت محصول انسان کشاورز و نیز با ملی گرایی ارتباط دارند؛

اردبیل برای خیلی از گردشگران ایرانی با طبیعت منحصر به فرد و آب و هوای لطیفش شناخته می شود اما شاید کمتر کسی بداند که یکی از جالب ترین نقاط تاریخی کشور در منطقه برای این استان قرار گرفته و در واقع وسیع ترین منطقه تاریخی استان اردبیل و با اهمیت ترین سایت تاریخی مربوط به پیش از تاریخ در شمال غرب ایران به شمار می رود.

منطقه باستانی معروف به شهر یری در شمال غربی روستای پیرازمیان در ۳۱ کیلومتری شرق مشگین شهر قرار دارد. جایی در کنار رود قره سو که وسعت آن به ۴۰۰ هکتار می رسد و از سه قسمت دژ نظامی، معبد و قوشا تپه تشکیل می شود. قدمت قلعه و معبد به ۱۴۵۰ پیش از میلاد و قوشا تپه به ۷ هزاره پیش از میلاد می رسد.

عجیب ترین گورستان تاریخی اردبیل + عکس

محوطه شهر یری اولین بار در سال ۱۹۷۸ ق .م توسط هیئت چارلز برنی شناسایی و بررسی شد. او معتقد بود که عمر بعضی آثار تا هزاره سوم قبل از میلاد، عصر آهن، سفال خاکستری و نخودی و نارنجی هم می رسد.

چارلز برنی تاریخ اکثریت گورهای این محل را هزاره دوم و اول قبل از میلاد می دانست و حتی پیش بینی می کرد که این تاریخ به هزار سال قبل تر، یعنی هزاره سوم قبل از میلاد هم برسد. با این حال آثاری از سکونت عصر برنز شناسایی نکرده بر این نظریه اصراری نورزید تا این که در کاوش هایی که توسط هیئت دکتر نوبری در آذر ۱۳۸۲ انجام شد، اشیای با ارزشی از داخل گورها به دست آمد که در حال حاضر در موزه باستان‌شناسی خلخال نگهداری می‌شوند.

عجیب ترین گورستان تاریخی اردبیل + عکس

عده ای از باستانشناسان قدمت این محوطه را تا ۹ هزار سال هم تخمین می زنند و معتقدند که سنگ تراشه های از اشکال انسان مربوط به ۷ هزار سال قبل از میلاد مسیح در این منطقه موجود است.

محوطه باستانی شهر پیرازمیان در کنار رودخانه قره سو قرار دارد. جایی که بر روی سنگ های اطراف آن نقش و نگارهای متعددی با طرح و ابعاد مختلف با ضربه زدن های منظم و دقیق با سنگ های سخت، استخوان حیوانات و فلزات سخت حک شده است. نقش هایی از بزکوهی، انسان درحالت های مختلف و چندین نقش نامشخص دیگر قابل مشاهده اند، تعداد آنها محدود است .

عجیب ترین گورستان تاریخی اردبیل + عکس

اما در نزدیکی های همین محوطه، سنگ قبرهایی با نقش هایی یک نواخت از چهره انسان هایی که دهان ندارند دیده می شوند که ابعاد آنها از ۲مترتا ۴۰ سانتیمتر متغیر است و تعداد تقریبی آنها به بیش از صد مورد می رسد. این محوطه در منتهی الیه دشت مشگین شهر و به فاصله ۶۵ کیلو متری شمالغربی مرکز استان و در ۳۵ کیلو متری شرق شهرستان مشکین شهر و در ۲ کیلو متری شمال روستای پیر ازمیان و از توابع بخش مشکین شرقی واقع شده و در آن می توانید یک قلعه وسیع با دیوار دفاعی سنگی از نوع خشکه چین را در کنار محلی برای برگزاری آیین های مذهبی و گورهای باستانی متعدد ببینید. تا به حال حدود ۴۵۰ گور در این محل شناسایی شده است که ابعاد کوچکترین آنها ۳٫۲ متر و بزرگترین آنها ۸٫۲ متر است. علاوه بر این، یک غار باستانی و تپه های متعلق به دوره های مختلف از دیگر دیدنی های این منطقه است که باستان شناسان زمان زیادی را برای تحقیق در آنها صرف کرده اند.

با تمام این ها، این روزها اگر گذارتان به منطقه تاریخی شهر پیرازمیان بیفتد می بینید که وزش باد شدید و طوفان بخشی از محوطه باستانی شهر پیرازمیان را در مشگین شهر تخریب کرده است. طوفان بخش حفاظت شده معبد را بطور کامل تخریب و سایبان محوطه را از جا کنده و به اطراف پرتاب کرده است.

عجیب ترین گورستان تاریخی اردبیل + عکس

این در حالی است که مدیر کل میراث فرهنگی اردبیل در سال ۸۴ضمن بازدید از منطقه اعلام کرد که در سال ۸۵حریم شهر یری تعیین خواهد شد و این منطقه باستانی به ثبت ملی و جهانی خواهد رسید. ولی در مرداد سال ۸۵تحقیقات باستان شناسی منطقه تعطیل شد. او در مرداد سال ۸۶اعلام کرد که کار طراحی سازه محافظ انجام خواهد شد اما تا به حال هیچ اقدامی در جهت حفاظت از سنگ افراشت ها انجام نشده است.

به جز طوفان روزهای گذشته، سرمای شدید زمستان عامل تهدید دیگری برای سنگ های منقش این منطقه است که می تواند آثار تاریخی این تپه را از بین ببرد.

عجیب ترین گورستان تاریخی اردبیل + عکس

موزه سلطان آباد با همکاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی در سال ۱۳۸۶ به روی علاقه مندان گشوده شد.

موزه سلطان آباد چهارمین موزه شهر اراک است که در سرای کاشانی بازار اراک قرار دارد. سلطان آباد نام قدیمی اراک بوده و موزه سلطان آباد توسط «محمد مهدی باباخانی» و با همکاری اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی بنیانگذاری شده است.

به گزارش تکناز این موزه که به صورت خصوصی اداره می شود ۱۳۰ متر مربع مساحت دارد. فعالیت موزه به صورت تخصصی در زمینه خوشنویسی و صنایع فلزی محسوب می شود.

موزه سلطان آباد ۳ تالار دارد و در گنجینه آن صد اثر صنایع دستی ایران که از استانهای مختلف گردآوری شده اند به چشم می خورد. در تالارهای موزه می توانید آثار برجسته خوشنویسی، سوزن دوزی، لباس های قاجاری، خاتم کاری، قلمزنی، فلزکاری و کتیبه های مختلف به همراه تابلوهای هنری و اشیا قدیمی را ببینید.

بخش خوشنویسی موزه بسیار غنی است. به طوری که آثاری از خوشنویسان دوره های مختلف را در خود جای داده است. قدیمی ترین اثر خوشنویسی موزه مربوط به سده هفتم هجری است. در این موزه آثار ارزشمندی از خوشنویسان مشهور ایرانی همانند: درویش عبدالمجید طالقانی، میرعماد حسنی، میر علی هروی، میرزا فتحعلی حجاب شیرازی، میرزا غلامرضا اصفهانی، یاقوت مستعصمی، محمد هاشم لولو اصفهانی، میرزا کاظم، میر علی هروی، ظل السلطان محمد باقر خان، محمد جعفر تبریزی، میرزا رضا خان فراهانی، فتحعلی تنکابنی، میرزا اسدالله شیرازی، کیخسرو خروش و فتحعلی واشقانی فراهانی وجود دارد.

همچنین در بخش نقاشی هم اثری از کمال الملک وجود دارد. در این بخش آثاری از سبک نقاشی قهوه خانه به ویژه آثاری از محمد مدبر و عباس بلوکی فر به نمایش در آمده است. بد نیست بدانید که اثر سنگاب هنرمند قلمزن استان محمد مهدی باباخانی مالک این موزه که از هنرمندان صاحب نام کشور است از سوی دولت برای نگهداری به نمایشگاه دائمی سازمان جهانی مالکیت معنوی (wipo) اهدا شده است.

 

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

 موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

  موزه سلطان آباد اراک

 

اراک و موزه سلطان آباد + تصاویر

 منبع:tebyan.net

کمتر کسی پیدا می شود که از جاذبه های تاریخی یزد شنیده باشد و نام طاق شاه عباسی به گوشش نخورده باشد. بنایی که شاید دیدنی ترین اثر تاریخی طبس به شمار بیاید و یکی از جاذبه های فراموش نشدنی استان یزد که چندین لقب تکرار نشدنی را همراه خود دارد.

طاق شاه عباسی پر رکوردترین بنای تاریخی ایران است! سدی با ۶۰متر ارتفاع که نه تنها لقب قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین سد قوسی جهان را با خود یدک می کشد، بلکه به مدت ۵۵۰ سال هم به عنوان بلندترین سد در جهان شناخته می شد. اما سد شاه عباسی یک لقب دیگر هم دارد که هنوز هیچ سدی موفق به تصاحب آن نشده است: نازکترین سد جهان که به خاطر عرض تاج یک متری اش به این نام شناخته می شود.

برای دیدن طاق شاه عباسی که به سد شاه عباسی هم معروف است، باید به روستای ۷۰۰ ساله خرو و در فاصله ‪۲۷‬ کیلومتری شهر طبس سفر کنید. جایی در نزدیکی چشمه آب گرم مرتضی علی (ع) که قبلا درباره اش مفصل نوشته ایم.

نازکترین و قدیمی ترین سد جهان در ایران

بالاتر از این چشمه، دره تنگی وجود دارد که در آن طاق شاه عباسی بنا شده است. قدمت این طاق را به دوره صفویه نسبت می دهند و معتقدند که سنگ نگاره‌های بزکوهی که بر آن حک شده اند، نمادی از درخواست فراوانی آب، زایندگی و فراوانی نعمت است. عده ای هم این بزها را نمادی از فرشتگانی می دانند که برای نگهبانی آب، افزایش و فراوانی نعمت بر دیواره‌های طاق دعا می کنند.

اگر گذارتان به طبس و روستای خرو افتاد، بعد از تماشای این سد جالب و شگفت انگیز حتما سری هم به چشمه دیدنی مرتضی علی بزنید که برگ های جدیدی برای غافلگیری شما رو خواهد کرد!

این چشمه در آن واحد دو بخش سرد و گرم دارد که به موازات یکدیگر جریان پیدا می کنند. به این معنی که یک سمت چشمه سرد و سمت دیگر آن گرم است و شما با قدم زدن در آن می توانید یک پای خود را در آب سرد چشمه فرو کنید و پای دیگرتان را در آب گرم آن!

دلیل این اتفاق آن است که آب گرم چشمه از دیواره سمت راست به داخل رودخانه می ریزد و همین، اختلاف دمایی را در چشمه ایجاد می کند که گاهی به ۱۰درجه هم می رسد! غلظت بیشتر آب گرم و تفاوت ساختاری آن با آب سرد جاری در كف رودخانه باعث می‌شود که این آب ها تا مسافت حدود سیصد متری بستر رودخانه هم پیش بروند در حالی که به طور کامل با هم مخلوط نشده اند و در بستر رودخانه قابل تفکیک هستند! به این ترتیب می بینید که در یك طرف رودخانه آب سرد و در طرف دیگر آب گرم جریان دارد.

برای رسیدن به آبگرم مرتضی علی باید از شهر طبس بگذرید و بعد، حدود پنج كیلومتر را با پای پیاده طی کنید كه بیشتر این مسیر از داخل آب می گذرد. در طول راه، دیواره‌های بلند دره مانندی در دو طرف همراهی تان می کنند که روی آنها حفره‌های کوچک و بزرگ با نظم خاصی قرار گرفته اند. بعضی از این حفره ها، چشمه های جوشان آب هستند که بزرگترین شان به حمام مرتضی علی معروف شده‌ است.

نازکترین و قدیمی ترین سد جهان در ایران

بی انصافی است اگر اصفهان را تنها در سی و سه پل و مسجد شیخ لطف الله و عالی قاپو خلاصه کنیم. شهری که بناهای تاریخی اش، آنقدر زیادند که بخشی از آنها زیر سایه بناهای دیگر گمنام مانده اند. درست مثل عصارخانه شاهی که هم ردیف با ۱۶ عصارخانه تاریخی دیگر، این روزها خاک فراموشی گرفته است.

کارخانه های پربرکت

می گویند عصارخانه ها پر برکت ترین كارخانه های قدیم بوده اند. کارخانه هایی که اگر چه شناسنامه شان با روغن‌كشی مهر شده است، اما مهم ترین مولدان اقتصادی، صنعتی و كشاورزی شهر محسوب می شدند که روشنایی خانه ها، کود زمین های زراعی، غذای دام ها، مواد اولیه رنگ آمیزی و صابون مصرفی شهر را تامین می کردند. اما این روزها که دیگر چرخ هیچ عصارخانه ای با گردش چهارپایان نمی چرخد، معماری این بناهای تاریخی، تنها بازمانده این کارخانه های پر رونق دیروز است. از تیرها و سنگ ها و آسیاها گرفته تا خمره‌ها و روغن دان های سفالی.

معماری بیشتر عصارخانه های اصفهان به دوران قبل از صفویه بر می‌گردد. درست مثل عصارخانه شاهی که در میدان نقش جهان قرار دارد و به دستور شاه عباس اول ساخته شده است. این عصارخانه را باید در بازار مخلص نزدیک چهارسوق شاه و مدرسه ی ملاعبدالله ببیند. در زیر زمینی که ۳۶۰ متر مربع مساحت دارد.

ناشناخته ترین بنای اصفهان

ورودی بنا، دری بدون هشتی است که از سمت بازار باز می شود. هر چند که این در، در اصلی عصارخانه نیست اما این روزها تنها ورودی مجموعه محسوب می شود. پا که به درون عصارخانه می گذارید، سقف ۱۱متری آن را می بینید که در سه قسمت شکل گنبدی گرفته و در بخش های کنار آن، کوتاه تر شده است. دیوارهای ضخیم خشتی بنا با پوشش طاق و تویزه، بدون کار بندی و قاب سازی توی چشم می زنند و در قسمت شرق بنا هم فضایی هشت ضعلی دیده می شود که سال ها محل انبار کیسه دانه های روغنی بوده است. فضای شمال عصارخانه هم برای نگهداری خمره های روغن استفاده می شده است و اگر سری به این بخش بزنید می بینید که خمره ها هنوز هم در جایگاه سابق خود هستند. در انبار روغن عصارخانه شاهی، در و پنجره ای نمی بینید. روشنایی این بنا توسط نورگیرهایی که در سقف تعبیه شده، تامین می شود.

سنگ های نشکستنی

پا که به فضای اصلی عصارخانه بگذارید، دو سنگ آسیاب بزرگ خواهید دید که برای خرد کردن دانه ها به کار گرفته می شدند. جنس این دو سنگ «لاسو» است که نام آن به کوهی در نزدیکی کردستان اشاره دارد. این کوه سنگ های محکمی دارد که به دلیل همین مقاومت و استحکام فوق العاده، به عنوان سنگ آسیاب و عصاری مورد استفاده قرار می گیرد. در کنار این سنگ ها، تنه های درخت چنار قرار دارد که به هم متصل شده اند و به عنوان عنصر فشاری بر روی دانه های آسیاب شده عمل می کردند.

ناشناخته ترین بنای اصفهان

در عصارخانه های قدیم، قبل از این مرحله با مخلوط کردن مقداری آب، مواد را به صورت خمیر در می آورند و هر ۱۰-۱۵ کیلو از این خمیر را روی ظرفی که کاربرد سینی امروزی را داشت می ریختند و آن ظرف را در حفره ای تحت فشار اهرمی قرار داده و توسط شیری بزرگ که از همان تنه درخت چنار بود، روغن آن را می گرفتند. خمره ای هم در راهروی همان حفره وجود داشت که برای جمع آوری روغن ها استفاده می شد.

این عصار خانه که تا سال های ۴۹-۴۸ هم فعال بود در سال ۱۳۷۹ توسط شهرداری اصفهان خریداری و به عنوان یکی از آثار باستانی این شهر معرفی شد.

صفحه 3 از 512345